Το βραβείον «Οσκαρ Οικονομίας» στην Ελλάδα το 1971 και το 1972 !

Το βραβείον «Οσκαρ Οικονομίας»  στην Ελλάδα το 1971 και το 1972 !

ΟΣΚΑΡ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ


Από το 1962 οι Οικονομικοί Τάιμς (Financial Times) του Λονδίνου είχαν καθιερώσει βραβείο Όσκαρ στην χώρα που είχε τις καλύτερες οικονομικές επιδόσεις, οι εξεταζόμενες χώρες ήταν όλες οι χώρες της γης, και τον έλεγχο τον ενεργούσαν οικονομολόγοι και σχολιαστές, υπό την προεδρία ειδικού επιστήμονα και οικονομολόγου που εμφανιζόταν με το ψευδώνυμο «Λόμπαρντ», πίσω από αυτό το ψευδώνυμο κρυβόταν ο κορυφαίος οικονομολόγος G Gordon Tether .

ΠΟΥ ΑΠΟΝΕΜΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΟΣΚΑΡ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

1967 στην Ιαπωνία
1968 στην Αυστραλία
1970 στην Φιλανδία
1971 στην Ελλάδα
1972 στην Ελλάδα
1973 στην Αυστραλία.

Η Ελλάς ετιμήθη δύο φορές με το ως άνω βραβείον. Μια για το έτος 1971 και άλλη μια για το έτος 1972. Ας σημειωθή ότι: Οι Financial Times από το 1967 αντιμάχονταν το καθεστώς των συνταγματαρχών της Αθήνας, γι αυτούς η οικονομική επιτυχία της Χούντας των Αθηνών ήταν όπως οι ίδιοι έλεγαν most unpopular success story!

Το φύλλον 10-1-1972 των ΤΙΜΕΣ του Λονδίνου έγραψε:

«… απονεμήθηκε στην Ελλάδα, διότι επέτυχε ταχεία ανάπτυξη, υγιές ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών και σχεδόν την καλύτερη αντιπληθωριστική πολιτική του έτους1971.»

Κατά την δεύτερη βράβευση για το έτος 1972, η Ελλάδα κατατάχθηκε , για πρώτη φορά, στην Ομάδα των Χωρών υψηλού εισοδήματος, για την καλύτερη καθολική ( σε όλους τους τομείς all- round), οικονομική επίδοσή της, μεταξύ όλων των Χωρών του Κόσμου. Το δικαιολογητικό βραβεύσεως ήτο το ακόλουθο:

 « Το πρώτο βραβείο των Χωρών υψηλής αυξήσεως του εισοδήματος, απονέμεται στην Ελλάδα, για την επίτευξιν ενός ρυθμού αναπτύξεως 8,5%, με παράλληλη ισχυρή θέση ως προς την νομισματική σταθερότητα»

Λίαν σημαντικόν επίτευγμα για το οποίον απέσπασε δίκαια τον έπαινο του Ο.Ο.Σ.Α  - Την δευτέρα θέση κατέλαβε η Γαλλία και την τρίτη η Αυστραλία.

(Financial Τιμές 15-1-1973 και Ελληνικές εφημερίδες 17-1-1973)

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α

Τα ευνοϊκά αποτελέσματα, τα οποία επέτυχε η Ελλάς εις τον αγώνα κατά του πληθωρισμού, εν αντιθέσει με την γενίκευσιν του πληθωρισμού εις το εξωτερικόν, οφείλονται άνευ αμφιβολιών, εις την ασκηθείσαν πολιτικήν εις το θέμα ημερομισθίων και μισθών. Επετεύχθη η συγκράτησις των μέσων ονομαστικών αυξήσεων εντός των ορίων της αυξήσεως της παραγωγικότητος, παράλληλα με την συγκράτησιν των τιμών των αγαθών ευρείας καταναλώσεως. Η επιτυχία εις τον τομέα αυτό τη Ελλάδος, υπήρξε μεγαλυτέρα εκείνης, την οποίαν επέτυχον αι περισσότεραι χώραι- μέλη του Ο.Ο.Σ.Α

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Σε όλα τα σχετικά δημοσιεύματα της Επιτροπής, η επίδοσις της Ελλάδος τόσο βραχυχρονίως όσο και μακροχρονίως υπήρξε εντυπωσιακή. Η Ελλάς στον σχετικό συγκριτικό πίνακα του Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ, καταλαμβάνει την 2α θέση μετά την Ιαπωνία, ως προς τον ρυθμόν αυξήσεως του ΑΕΠ, κατά το 1970.

Το ΑΕΠ της Ελλάδος, συνεχίζει την ταχεία ανοδική πορεία του, με ρυθμόν εντός του 1972 το 8,5%. Η άνοδος των τιμών περιορίσθηκε κάτω του 4%.

Η θεαματική αύξησις των εξαγωγών έφθασε το 40% με βελτίωσιν του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ.

Στην ετησία έκθεση του 1970 χαρακτηρίζεται η δημοσιονομική πολιτική της Ελλάδος ως «υπόδειγμα για κάθε χώρα». Διά πρώτη φορά η Ελλάς ωρίσθηκε από το Δ.Ν.Ταμείο, ως αποδέκτης ειδικών τραβηκτικών δικαιωμάτων (SDR), αξίας 16 εκατομμυρίων δολλαρίων, με ανταλλαγή ισοπόσου μετατρέψιμου συναλλάγματος.(Προνόμιο Χώρας μόνο με ισχυρή οικονομική θέση.)

Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 13,5%. Ήτο ο υψηλότερος όλων των άλλων χωρών του ΟΟΣΑ, πλην της Ιαπωνίας.


ΠΗΓΗ: http://www.epixirimatias.gr/2010/12/1971-1972.html

ΛΟΙΠΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Αύξησις επενδύσεων Παγίου Κεφαλαίου στην Βιομηχανία 14,5% ετησίως.

Σε ολόκληρη την οικονομία αύξηση 12%. Εσημειώθη αλματώδης αύξησις των εξαγωγών. Επραγματοποιήθησαν σημαντικές διαρθρωτικές μεταβολές.

Εμηδενίσθη σχεδόν η ανεργία λόγω πλήρους εξασφαλίσεως της απασχολήσεως του εργατικού δυναμικού της χώρας, με παράλληλον μηδενισμόν της μεταναστεύσεως Ελλήνων στο εξωτερικό.

Επίσης ο τουρισμός ηυξήθη και υπερέβη κάθε προσδοκία.

Μερικά έργα υποδομής στον τουρισμό:

- Κατασκευάστηκαν σύγχρονοι μεθοριακοί σταθμοί (Καστανιές, Κούλας, Εύζωνοι, Νίκη, Πάτρα).
- Έργα συντήρησης αρχαίων θεάτρων
- Ηλεκτροδότηση αρχαιολογικών χώρων
- CAMPINGS στις πόλεις :
Αλεξανδρούπολη,
Καβάλα,
Θερμαϊκού,
Ακτών Ολύμπου,
Παγασητικού,
Καμένα Βούρλα,
Πευκιά Ξυλοκάστρου,
Ίσθμια
- Λιμάνια θαλαμηγών :
Θεσσαλονίκη,
Βουλιαγμένη,
Ζέα,
Ρέθυμνο,
Ρόδο.
- Αξιοποίηση σπηλαίων Δυρού Μάνης.
- Έργα βελτιώσεως Υδροθεραπευτηρίων :
Παγασών,
Υπάτης,
Θερμοπυλών,
Βούρλων,
Κυλλήνης,
Καϊάφα.
- Έργα οδοσήμανσης
- Διαμόρφωση παραλίας Καβάλας.
- Διαμόρφωση Ξενία Δράμας και Αγ Βαρβάρας Δράμας.
- Πλαζ Θεσσαλονίκης
- Έργα στο Σέιχ Σου (υπαίθριο Θέατρο).
-------------------

Περιοριζόμεθα εις τα ως άνω, χάριν συντομίας. Παρόμοιες κριτικές υπάρχουν και έχουν δημοσιευθεί από Τράπεζες με διεθνή κύκλο εργασιών, από οικονομικάς οργανώσεις και διάφορα ιδρύματα, από συνδέσμους βιομηχάνων εξωτερικού, από Πανεπιστήμια του Εξωτερικού κλπ π.χ.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ των Βρυξελλών «Αζάνς Εκόνομικ & Φινασιέρ» στην πρώτη σελίδα της στις 24/1/1973 μς σχόλιο του υποδιευθυντού της κου Καρόν γράφει « ……δικαίως απονεμήθηκε το βραβείον ΟΣΚΑΡ της οικονομίας στην Ελλάδα, αφού εκτός από τον αξιοσημείωτον υψηλό ρυθμό οικονομικής αναπτύξεως, κατόρθωσε παράλληλα να διατηρήση, σε ζηλευτό βαθμό , την νομισματική της σταθερότητα………».
Το εν λόγω άρθρον αναδημοσιεύτηκε στον «Ελεύθερος Κόσμος» της 31/1/1973.
-------

 ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ

ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1946-1950 (Λαϊκό Κόμμα κλπ)
Ετήσιος ΜΟ 2.726 εκατ δρχ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1950-1952 (Φιλελεύθεροι κλπ)
Ετήσιος ΜΟ 3.372 εκατ δρχ


ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1952-1955 (Ελληνικός Συναγερμός)
Ετήσιος ΜΟ 1.883 εκατ δρχ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1955-1963 (ΕΡΕ)
Ετήσιος ΜΟ 2.686 εκατ δρχ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1963-1967 (ΕΚ, Αποστάτες)
Ετήσιος ΜΟ 6.222 εκατ δρχ


ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1967-1974 (Δικτατορία)
Ετήσιος ΜΟ 12.744 εκατ δρχ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1974-1979 (ΝΔ)
Ετήσιος ΜΟ 12.437 εκατ δρχ

ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΕΞΑΓΩΓΩΝ

Βάσει στοιχείων ΙΟΒΕ

Το 1963 (ΕΡΕ) 55 εκατ δολ 7,5% του συνόλου των εξαγωγών.
Το 1966 (ΕΚ – Αποστάτες) 72 εκατ δολ 18% του συνόλου των εξαγωγών.
1974 (Δικτατορία) 1.160,6 εκατ δολ 65,4% του συνόλου των εξαγωγών.
1978 (ΝΔ) 2.021,9 εκατ δολ 67,4% του συνόλου των εξαγωγών.

Τα ΔΝΤ στην έκθεση του Μαΐου 1975 σελ 1, 76 και 81 γράφει:
«Οι εξαγωγές βιομηχανικών προιόντων , μεταξύ των ετών 1968 και 1973 πολλαπλασιάστηκαν….. Η βιομηχανία έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγικός τομέας της ελληνικής οικονομίας. Έτσι συντελέστηκε υγιής και εξωστρεφής εκβιομηχάνιση …… Οι εξαγωγές σημείωσαν αλματώδη αύξηση……….».
ΠΗΓΗ : «Η βιομηχανία στην Ελλάδα» του Γ. Π. Δράκος
-----------------
ΜΕΣΟΣ ΕΤΗΣΙΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΑΥΞΗΣΕΩΣ (Μ.Ε.Ρ.Α.) ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1967-1973 Μ.Ε.Ρ.Α. 10,9%
ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1975-1981 Μ.Ε.Ρ.Α. (ΝΔ) 0,2% ελάττωση Μ.Ε.Ρ.Α. 54,5 φορές
ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1982-1989 Μ.Ε.Ρ.Α. (ΠΑΣΟΚ) 0,3% ελάττωση Μ.Ε.Ρ.Α. 36,3 φορές

Οι παράλληλες επενδύσεις αφορούν όλους τους τομείς οδοποιία, παιδεία, βιομηχανία, σιδηρόδρομους, λιμάνια, αεροδρόμια μουσεία, πρόνοια , ύδρευση, υγεία κλπ
----------------

ΚΑΜΠΥΛΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ:
http://e-roosters.blogspot.gr/2010/09/blog-post_27.html

===============

ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ : Η ΧΟΥΝΤΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Επ' ευκαιρία της επετείου του "Πολυτεχνείου"
Η ΧΟΥΝΤΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Διατί ήμασταν και είμεθα κατά της Χούντας
Μία ολική αποτίμησις
----------
Οταν εδόθη το σύνθημα του Πολυτεχνείου, οι ΚΚΕδες δεν συμμετείχον. Εμείς, μία μεγάλη μερίδα Δεξιών, ναί, διότι ήμασταν κατά της Χούντας διά πολλούς λόγους:

1. Διότι ουδέποτε ομίλησε ουσιαστικώς διά το ποία ήτο η ανάγκη που επέβαλε να γίνη το πραξικόπημα! Ήτο αντικομμουνιστικόν πραξικόπημα; Οπωσδήποτε όχι, διότι η Χούντα επεδίωξε πάση θυσία την σύσφιξιν των σχέσεων με τις χώρες του Παραπετάσματος και τις άλλες αριστερές χώρες. Γνωστός ο έρωτας της Χούντας με τον Κάστρο και την Κούβα όπου ο εδώ πρέσβης της συμπεριεφέρετο ωσάν κάποιος άρχοντας που λύνει και δένει! Γνωστόν ακόμη ότι η Χούντα ανεγνώρισε το καθεστώς της Κομμουνιστικής Κίνας και ο Μακαρέζος επεσκέφθη το Πεκίνον!
Στα σχολεία (και στα πανεπιστήμια φυσικά) όχι μόνον δεν εδόθη ενα βιβλίον ιστορίας με το Δεξιόν (ή το Χουντικόν) αφήγημα της Ιστορίας του 20ου αιώνος, αλλά δεν εστάλη ουδεμία εγκύκλιος προς τους καθηγητάς, δεν εγένετο ούτε μία ομιλία, ούτε μία διαφώτισις περί του Μπολσεβικισμού (ιδού το μικρόν και απολύτως έγκυρον βιβλίον του Αριστείδου Ανδρονίκου, πάρε το άνθρωπέ μου και μοίρασέ το παντού!), περί του "Μακεδονικού ζητήματος", περί της Κομμουνιστικής απειλής, περί των κακουργημάτων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ! Και να σκεφθούμε ότι τότε υπήρχον ήδη δεκάδες σωστών εμπεριστατωμένων βιβλίων εφ' όλων αυτών των ζητημάτων! Εχω ερωτήσει καθηγητάς της εποχής εάν είχον ομιλήσει στους μαθητάς, αυτοβούλως έστω, διά το επικατάρατον Παιδομάζωμα, το μεγαλύτερον κακούργημα της Παγκοσμίου Ιστορίας! Αποτέλεσμα: ούτε οι ίδιοι το εγνώριζον, ως Παιδομάζωμα εγνώριζαν μόνον αυτό της Τουρκοκρατίας! Οι Χουντικοί είχον προσεγγίσει μερικούς διανοουμένους ως ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, ο Ευάγγελος Φωτιάδης και φυσικά ο Γεώργιος Γεωργαλάς, όμως αυτοί ουδέποτε αξιοποιήθησαν διά μίαν συστηματικήν Αντικομμουνιστικήν διαφώτισιν των νέων και του πληθυσμού γενικώς!

2. Διατί η Χούντα ανέλαβον αυτήν την ευθύνην;; Πολλοί με εγκαλούν διατί την αποκαλώ Χούντα: Χούντα ήτο αριθμού μεσαίων αξιωματικών και έκανε ένα πραξικόπημα αυτοβούλως, χωρίς την έγκρισιν και την γνώσιν της Δεξιάς και τού Βασιλέως! Μάλιστα δεν εσεβάσθησαν την θέλησιν του Βασιλέως και στα γεγονότα του Δεκεμβρίου γελοίοι χουντικοί λοχαγοί στις μονάδες της Βορείου Ελλάδος εστράφησαν εναντίον του και τελικώς η Χούντα τον εξεθρόνισε! Με ποίαν προοπτικήν;; Με μίαν: Να παραμείνη από προσωπικό καπρίτσιο ο Γ. Παπαδόπουλος στην εξουσία· η εξουσία ως αυτοσκοπός! Συλλυπητήρια!
Θα ερωτήση τις: Ώφειλον οι πραξικοπηματίες να λαμβάνουν υπ' όψιν την γνώμην τών Ανακτόρων; Σαφώς ώφειλον, διότι ο νικητής του Αντισυμμοριακού Αγώνος ήσαν τα Ανάκτορα· σκεφθείτε μόνον ένα: εαν δεν υπήρχε η μετάβασις της Βασιλίσσης Φρειδερίκης στην Κόνιτσα τώρα θα υπήρχε η Κομμουνιστική Βόρειος Ελλάδα (το ολιγώτερον). Δι' αυτό η λύσσα των Αριστερών κατά της Βασιλίσσης Φρειδερίκης!
Και ποιοί ήσαν αυτοί που εγνώριζαν καλύτερα από ότι εγνώριζε ο Πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος;; Και πάλι φαύλος κύκλος: ουδέποτε ομίλησε η Χούντα διά το ποία ήτο η ανάγκη που επέβαλε να γίνη το πραξικόπημα, τί ακριβώς αυτή εγνώριζε καλύτερα απ' ότι η ηγεσία της Δεξιάς;

3. Μας ενδιαφέρει το διατί ανέλαβον αυτήν την ευθύνην! Διότι δεν ήτο ένα κοινόν γελοίον πραξικόπημα Λατινοαμερικανικού τύπου, αλλά από όλους τους Ελληνες εξελήφθη και εκλαμβάνεται έως της σήμερον ως το "Πραξικόπημα της Δεξιάς" και διά τούτο με την κατάρρευσί της η χούντα πήρε μαζί της όλες τις Δεξιές αξίες, από την Ελληνική γλώσσα και το Δεξιόν αφήγημα της ιστορίας έως ολόκληρον την παραδοσιακήν δομήν της κοινωνίας! Η Μεταπολίτευσις ήλθε και διεφημίσθη (ναί, από τον Κ. Καραμανλή και το νεοϊδρυθέν κόμμα της Νέας Δημοκρατίας) ως η Ρεβάνς της Δημοκρατίας νοουμένης ως δικαίωσις του ΚΚΕ (και διά τούτο ενομιμοποιήθη χωρίς να υπογράψη ουδεμίαν δήλωσιν μετανοίας) και του Συμμοριτοπολέμου (διά τούτο οι επέτειοι μνήμης των ηρωϊκών αγώνων αποκρούσεως των Κομμουνιστών, ως αυτή του Συντάγματος Μακρυγιάννη, εκηρύχθησαν από τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. "εορτές μίσους" και τα στελέχη και οι βουλευτές της με στάσιν σαφώς εθνοπροδοτικήν δεν συμμετέχουν) και όλων των Κομμουνιστικών αξιών και προτάσεων (ούτως ισοπεδώθη προγραμματικώς η Ελληνική γλώσσα και το πρόγραμμα και τα βιβλία των σχολείων ξαναγράφησαν σύμφωνα με το ΚΚΕδικόν αφήγημα της Ιστορίας και την Μαρξιστικήν αντίληψιν)!

4. Η Χούντα προέβαλε κάποιαν ιδεολογίαν; Εγραψε, μάς έδωσε μίαν ιδικήν της ιδεολογίαν; οπωσδήποτε ΟΧΙ! Ουδεμία ιδεολογία! Ήτο εναντίον του Κοινοβουλευτισμού και της Καθολικής ψηφοφορίας; Οπωσδήποτε όχι, καθώς μάλιστα εχρησιμοποίησε την Καθολικήν ψηφοφορίαν στο Δημοψήφισμά της! Οταν οι ξένοι δημοσιογράφοι ερωτούσαν τους Χουντικούς ποιοί είναι, τί πιστεύουν και τί σκοπεύουν να κάνουν, η απάντησις ήτο ότι όταν «διορθωθεί η κατάστασις» ασφαλώς θα επανέλθη το προηγούμενον πολίτευμα (Αβασίλευτον βέβαια) και αληθώς έλεγον, καθώς προς τούτο, προς διενέργειαν "Δημοκρατικών εκλογών", διωρίσθη η Κυβέρνησις Μαρκεζίνη! Αλλά και γενικώτερον, ψάχνοντας γιά στελέχη η Χούντα απέρριπτε εξ υπαρχής τους ιδεολόγους Φασιστές και ζητούσε Κεντρώους! Εξαίρεσιν αποτελεί το Κομμα της 4ης Αυγούστου το οποίον κόλλησε στην Χούντα (χωρίς να γνωρίζη το διατί και σαφώς επί ζημία του) και μερικά στελέχη του έλαβον ελάσσονες κυβερνητικές θέσεις χωρίς να προσφέρουν απολύτως τίποτε στην ιδεολογίαν!
Είχον οι ίδιοι οι Χουντικοί κάποιαν ιδεολογίαν εκτός του ότι ήσαν γενικώς εθνικόφρονες; Από ότι γνωρίζω δεν είχαν εκτός από τον Ιω. Λαδάν που ως λέγεται είχε ορθάς φασιστικάς αντιλήψεις!
Ουδέποτε εσκέφθησαν οι Χουντικοί ότι ναι μεν ήσαν καλοί άνθρωποι και έντιμοι αξιωματικοί, όμως η χώρα εχρειάζετο τον Κοινωνικόν Αναμορφωτήν, τον Αισυμνήτην, ο οποίος θα έδιδε νέους θεσμούς και συγκεκροτημένην ιδεολογίαν! Θα ηδύναντο να τον εύρουν και μόνον αυτό να είχαν πράξει όλα τα άλλα θα τους τα συγχωρούσαμε!

5. Λέγεται ότι οι χουντικοί ήσαν πράκτορες των ΗΠΑ και το πραξικόπημα Αμερικανοκίνητον! Αυτό ήτο και είναι ένα μέγα και χονδροειδέστατον ψέμμα, ένα από τα συνήθη προϊόντα της γνωστής προπαγάνδας του ΚΚΕ! Οι αξιωματικοί έδρασαν αυτοβούλως! Μετά αι ΗΠΑ θέλησαν να κερδίσουν από το πραξικόπημα, όπως τώρα από την νυν κυβέρνησιν, πιθανώς, έτσι γίνεται πάντα από τους ισχυρούς! Αληθές είναι ότι όταν ο Γ. Παπαδόπουλος είπε το ένα και μοναδικόν άξιον ΟΧΙ της Νεοελληνικής Ιστορίας: Να μην χρησιμοποιηθή ο ελληνικός εναέριος χώρος από τα αμερικανικά μέσα κατά τον εκσπάσαντα τότε πόλεμον του Γιόμ Κιπούρ· τότε ναί, οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ και Ισραήλ εδημιούργησαν το "Πολυτεχνείον"! *

6. Λέγεται ότι οι χουντικοί ήσαν καλοί και απολύτως έντιμοι άνθρωποι. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά μόνον διά τα κορυφαία στελέχη, οι από κάτω, οι λοχαγοί, ήσαν στην πλειονότητά τους όπως το πλείστον των Ελλήνων: έβλεπαν το καθεστώς ως ευκαιρίαν προσωπικού τους αυθαιρέτου πλουτισμού!  Λέγεται ότι η Χούντα κατεπολέμησε την διαφθοράν στο δημόσιον. Είναι αλήθεια, μεγάλη αλήθεια και εδημιούργησε τον άριστον θεσμόν του «Επιτρόπου Διοικήσεως» που η Δημοκρατία τον κατήργησε, ώστε ο αδικηθείς πολίτης ή ο δημόσιος υπάλληλος που θέλει να καταγγείλη κάτι, να μην έχη πού να προστρέξη! Λέγεται ότι η Χούντα ήθελε το καλόν της Ελλάδος (όπως το εννοούσε αυτή) και έκανε έργα διάφορα αναπτύξεως. Ναί, αλήθεια είναι και τότε έγιναν έργα περισσότερα από όσα είχαν γίνει όλον τον 20ον αιώνα. Είναι αλήθεια ότι η Χούντα έφερε την οικονομικήν ευημερίαν και ο Μακαρέζος ήτο πανθομολογουμένως ο μόνος επιτυχής διαχειριστής των δημοσίων οικονομικών σε όλην την νεοελληνικήν Ιστορίαν! Ο Ελλην και ψωμί έφαγε (και ροδάκινα διά πρώτη φορά καθώς δεν πήγαν στην χωματερή) και σπίτι αγόρασε με το ατοκο δάνειο του ΤΠκΔ! Ομως, όλα αυτά δεν αρκούν διά να την δικαιώσουν!

7. Σήμερον μετά μίαν πεντηκονταετίαν σχεδόν, η Ιστορία απομακρύνεται, τυλίγεται στην ομίχλην του χρόνου και στην θαμπή αυτή εικόνα η Χούντα φαίνεται ως η καλυτέρα διακυβέρνησις που γνώρισε η Ελλάδα! Από ωρισμένες πλευρές ήτο, όχι όμως από αυτές που θα δικαιολογούσαν την επέμβασίν της!!
------
* ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ
ΤΟ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΝ"
Διαβάζομε: ««Σύμφωνα με επιστολή που απέστειλε στο «Βήμα» (2-7-2011), ο πρέσβης της Ελλάδος στην Αίγυπτο, κατά την περίοδο της δικτατορίας, Αντώνιος Κοραντής, η ανατροπή του Παπαδόπουλου, οφείλεται καθαρά στους Αμερικανούς, λόγω της άρνησής του να επιτρέψει την διέλευση και τον ανεφοδιασμό των αμερικανικών αεροπλάνων, που είχαν σαν στόχο την παροχή βοήθειας στο Ισραήλ, κατά τον «Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ» (ή αλλιώς Δ’ αραβοϊσραηλινός πόλεμος), τον Οκτώβριο του 1973…»» Ο Α. Ι. Κοραντής γράφει στην εν λόγω επιστολήν:
««Μετά μία εβδομάδα περίπου, αν πάντοτε δεν με απατά η μνήμη μου, μου τηλεφώνησαν γύρω στις 11 (23.00) τη νύχτα να μεταβώ τα μεσάνυχτα στο γραφείο του Σαντάτ «για κάτι το κατεπείγον». Πράγματι, πήγα στα Ανάκτορα και ο Σαντάτ μού είπε, χωρίς περιστροφές, τα εξής -τα αναφέρω, κατ΄ ανάγκην, περιφραστικά: «Πείτε στον ομόλογό μου και συνάδελφον εν όπλοις ότι ο Κίσινγκερ προτίθεται να στείλει αεροπορικώς μεγάλη βοήθεια σε υπερσύγχρονο πολεμικό υλικό στο κινδυνεύον Ισραήλ, και θα ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση την άδεια υπερπτήσεως και προσγειώσεως σε ελληνικά αεροδρόμια των μεταφερόντων το υλικό τούτο αμερικανικών αεροπλάνων. Εμείς οι στρατιωτικοί είμεθα τίμιοι άνθρωποι, γι΄ αυτό πιστεύω ότι και ο συνάδελφός μου Έλληνας πρόεδρος θα συγκατανεύσει. Όπως βλέπετε, ο αραβικός κόσμος είναι τώρα ενωμένος στον κοινόν αγώνα και ο πρόεδρός σας πρέπει να λάβει τούτο σοβαρά υπόψη και να απορρίψει το αίτημα Κίσινγκερ, άλλως ξεχάστε τον κόσμον αυτόν, με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες για τον Ελληνισμό» κ.λπ.
Επιστρέψας στην πρεσβεία συνέταξα ένα άκρως απόρρητο τηλεγράφημα -διπλής κρυπτογραφήσεως- και το έδωσα γύρω στις δύο το πρωί στους συνεργάτες μου για τα περαιτέρω. Ομολογώ ότι βρέθηκα ενώπιον του μεγαλύτερου διλήμματος της καριέρας μου: «Μπρος βαθύ και πίσω ρέμα»! Τελικώς, αναλογιζόμενος τους Έλληνες στις αραβικές χώρες, εισηγήθηκα την αποδοχή του αιτήματος του Αιγυπτίου προέδρου. Το τηλεγράφημα είχε πρώτο παραλήπτη τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γ. Παπαδόπουλο, με κοινοποίηση στους Σπ. Μαρκεζίνη και Χ. Ξανθόπουλο-Παλαμά, αντιστοίχως πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών. […] Όπως πληροφορήθηκα τότε, και οι τρεις προαναφερθέντες συμφώνησαν με την εισήγησή μου και απαγορεύθηκε η διέλευση κ.λπ. Στη συνέχεια, έσπευσα να γνωστοποιήσω στον Αιγύπτιο πρόεδρο τη θετική απάντηση της Αθήνας.
Μετά την ανάκλησή μου στην κεντρική υπηρεσία, ζήτησε να με δει στο σπίτι του ο μακαρίτης πρέσβης Σπύρος Τετενές, στενότατος φίλος μου. Με υποδέχθηκε με τις λέξεις: «Αντώνη, ξέρεις ότι εσύ έριξες τον Παπαδόπουλο; Μου το είπε ο Παλαμάς σοβαρολογώντας!».
Και μου εξήγησε τι είχε συμβεί: «Στην πρόσφατη Σύνοδο του Συμβουλίου των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ και κατά την έξοδο από την αίθουσα συνεδριάσεων ο Αμερικανός ΥΠΕΞ κ. Χένρυ Κίσσινγκερ επλησίασε τον Έλληνα ομόλογό του [Χ. Ξανθόπουλο-Παλαμά] και κινώντας απειλητικά τον αντίχειρά του είπε υψηλόφωνα: “Αυτό που κάνατε με τα αμερικανικά αεροπλάνα, θα το πληρώσετε πολύ ακριβά”».
Τα ίδια μου επανέλαβε ο μακαρίτης υπουργός μου σε τυχαία συνάντηση -και λίγους μήνας προ του θανάτου του- στο γνωστό καφέ της Γενεύης «Αux Αmbassadeurs», προσθέσας τα ακόλουθα: «Κατόπιν των όσων σας ανέφερα,τι γνώμη έχετε για την εξέγερση του Πολυτεχνείου που έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες αργότερα;».
Σε απάντησή μου ότι δεν μπορούσα να αποκριθώ, εφάνη εκνευριζόμενος λέγοντάς μου: «Λυπάμαι, γιατί διπλωμάτης με την εμπειρία σας, δεν αντελήφθη ποίος ήταν όπισθεν της εξεγέρσεως κάτι το ολοφάνερο». Προφανέστατα, υπονοούσε τον αμερικανικό παράγοντα.
[…] Ευελπιστώ, λοιπόν, ότι όσα αποκαλύπτω ανωτέρω θα γίνουν πιστευτά και θα τεθεί τέρμα στην εκμετάλλευση της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου από ορισμένους που συμμετέσχον σε αυτήν, αλλά δεν τη διοργάνωσαν.»»
----




ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ, 16/11/2017
===========